Grubo, neugodno, agresivno, žestoko i nepomirljivo... Sve ovo mogao bi u slučaju ovog albuma značiti pridjev osorno, ujedno i naziv drugog studijskog albuma instrumentalnog noise sastava ### koji se, podsjetimo, prije četiri godine nakon niza EP-ja predstavio baš moćnim i udarničkim debitantskim albumom “Nasilno”. Već te 2022. godine zagrebačka ekipa pobrala je pohvale zbog svog kvalitetnog, kompleksnog i bučnog pristupa instrumetalnoj glazbi, a sve što je rečeno tada, važi i za odličan novi album koji bez imalo dvojbe prelazi granice države u kojoj je stvoren i doseže svjetsku razinu noise instrumentala.

Kombinacija žanrova

Uvodna “Nakon nije između” donosi najprije nekoliko gotovo ambijentalnih sekundi, nakon čega slijede synth i udaraljke koji ritmom usmjerava melodiju k agresiji koja počinje svoju vladavinu već tamo od neke četrdeset i pete sekunde pa sve do 4,23 minute duge uvodne skladbe.

Slijedi “Ovo je izlaz iz Azerbejdžana” koji, usprkos naslovu, nema world music ili folk ozračje - samo hard i noise rock žestina ukrašena gitaristčkim retro solažama koje se izmjenjuju s psihodeličnim i prog rock udarima. “Nema me, a nema ni tebe” prirodni je nastavak prethodne skladbe, što znači da najkraća (2,24) skladba četrdesetak minuta dugog albuma ostaje u sferama moćnog i teškog rock zvuka. “Malo smrti još nikom nije” donosi dark synth pop armiran čvrstom rock podlogom i odličan je uvod za krik i bijes koji ojačan povremenim horor-ozračjem, vokalnim dodatkom crkvenih skladbi i vikom koju čujemo u pozadini struji i bruji iz najduže (6,39) skladbe albuma, epske “Kasno, kasnije”. U “Kad imamo Mirnine glave” slušamo košmar i osjećamo neugodu kroz eksperimentalno spajanje syntha i rocka posebno u “odjeljku” bubnjevi i sintetički ritam, a sve to ukrašeno je novom olujom rock zvuka. “Jedno vrijeme i dva vremena i polovicu vremena” donosi blago smirenje, dosta ritmične himničnosti (uz sjajan bas!) idealne za koncertni poziv na ples nakon težih i kompleksnijih skladbi. “Sjene ljudi ne stare” uz fantastičan naslov i sjajnu konstataciju najbliži su od svih skladbi eksperimenta prepunom psihodeličnih, prog rock i art rock trenutaka, a završna “Da mi nisi brat naučio bi te da budeš” zaključak je u stilu sa svim dotad iznesenim, a to znači žestoko, oštro i puno moćnog rock zvuka.

MARINA UZELAC

Otkvačeni naslovi

### su majstori glazbe i vrhunski otkvačeni u naslovima pjesama pa je možda šteta što ne pišu i stihove. No, “Osorno” je dobar i moćan album i bez vokala i stihova, a kako i sami kažu, u odnosu na prvijenac svoj glasni i intenzivni zvuk obogaćuju uporabom sintova i elektronike. Album je, piše u pratećem press-materijalu, “nastao kroz proces koji odražava potpunu kreativnu slobodu benda i njihov odmak od ustaljenih načina rada. U studio su ušli bez unaprijed napisanih pjesama, skica ili čvrstih ideja, postupno oblikujući pjesme. Zvučna slika albuma vuče inspiraciju iz raznih žanrova, a rezultat je raznolik, ali zaokružen zvuk koji su sami opisali i kao “noise-pop”.

“Bend je radu na albumu pristupio samostalno, što naglašava DIY pristup. Snimanje i mix albuma potpisuje Anja Tkalec, dizajn Sven Sorić, a videospot Goran Nježić. Mastering potpisuje Saša Rajković (Studio Sensorium), album je sniman u studiju Tralala i Mark Mrakovčić, a na izdanju su gostovale Sara Ercegović i Jelena Božić iz benda ŽEN, kao i Tomislav Oliver, istaknuti kompozitor suvremene glazbe i profesor na Muzičkoj akademiji u Zagrebu”, piše u materijalu plasiranom za medije.